Take On A Street Go-Kart Thru [ Tokyo / Osaka / Okinawa! ]

Het uitzicht vanuit een kart in de heuvelachtige wijken van Tokio: zo plan je je dag rond Shibuya, Shinagawa en Akihabara

Het uitzicht vanuit een kart in de heuvelachtige wijken van Tokio: zo plan je je dag rond Shibuya, Shinagawa en Akihabara

Het uitzicht vanuit een kart in de heuvelachtige wijken van Tokio: zo plan je je dag rond Shibuya, Shinagawa en Akihabara

Je rijdt een flauwe helling op en tussen de gebouwen door gaat ineens de lucht open. Rijd je naar beneden, dan strekt de stad zich vanaf je voeten voor je uit. Wie vlak boven het asfalt door Tokio rijdt, ziet steeds weer hoogteverschillen die een platte kaart niet laat zien. Reis je met een groep van verschillende leeftijden en met verschillende conditie, dan houdt iets anders je waarschijnlijk meer bezig dan het uitzicht: komt iedereen de dag zonder moeite door? Dit artikel neemt de heuvelachtige wijken van Tokio waar de vestigingen liggen als voorbeeld. Welke plannen zet je vóór en na de karttocht, zodat de hele groep in hetzelfde tempo kan meedoen?

Wie uit een plat land komt, kijkt op van de hellingen van Tokio

Tokio is een stad met veel meer hoogteverschil dan je zou verwachten. Kom je uit een plat land als Nederland, dan valt je dat waarschijnlijk meteen op. Op de kaart liggen de blokken keurig naast elkaar, maar te voet gaat het omhoog, omlaag en weer omhoog. Veel plaatsnamen in Tokio bevatten het woord zaka of saka (helling). Vaak wordt de naam van een helling zelfs gewoon gebruikt als ontmoetingsplek, zoals Dogenzaka of Spain-zaka.

Vooral Shibuya ligt, zoals het teken voor 'dal' (谷, ya) in de naam al zegt, in een dal. Rond het station ligt het laag, en wie van daaruit naar buiten loopt, komt vaak een helling tegen. Ook rond Takanawa in Shinagawa lopen hoge en lage delen ingewikkeld door elkaar, en na een paar stappen zie je de stad al vanaf een andere hoogte. Rijd je in zo'n stad met een kart over de openbare weg, dan voel je met je hele lichaam hoe het uitzicht verandert.

Een straatkart heeft geen dak en een laag zitje. Rijd je een helling op, dan zie je achter het asfalt eerst de lucht. Daarna komen één voor één de bovenste verdiepingen van de gebouwen, de reclameborden en de verkeerslichten in beeld. Op het moment dat je boven bent, kijk je in één keer tot voorbij het kruispunt. Naar beneden is het andersom: de rij karts voor je en de daken van de stad daarachter liggen onder je ooghoogte. Ook hoe de wind je raakt en hoe het motorgeluid klinkt, is halverwege een helling heel anders dan op vlak terrein. Je voelt de helling van de weg zelf met je hele lichaam.

Hoe je van deze hoogteverschillen geniet, bepaalt volgens mij hoe je je dag indeelt. Daar gaat dit artikel over.

Wat je van de hellingen ziet, hangt af van je plannen ervoor en erna

Ook als je dezelfde route rijdt, zie je iets anders, afhankelijk van wat je eerder hebt bekeken. Heb je de stad vóór de rit vanaf een hoog uitkijkpunt bekeken, dan herken je achter het stuur: 'Dit is het dal dat ik net van boven zag.' Ga je na de rit juist naar een schrijn of tempel boven op een heuvel, dan sta je opeens aan de kant waar je eerst naartoe keek, en draait het beeld om. Van boven en van onder: hoe meer gezichtspunten je combineert, hoe meer diepte de stad krijgt.

Waar je hierbij niet omheen kunt, zijn de verschillen in leeftijd en conditie binnen de groep. Dat sommigen meerijden en anderen niet, is eigenlijk heel normaal. Voor deelname gelden voorwaarden, onder meer voor leeftijd en rijbewijs, maar die beschrijven we hier niet precies. Kijk daarvoor op de officiële website. Het is verstandig om voor iedereen in de groep na te gaan of hij of zij aan de voorwaarden voldoet voordat je de reis vastlegt.

Daarna is de vraag: wat doen de mensen die niet meerijden in die tijd? Eerlijk gezegd: boek je zonder dat te regelen, dan zitten de wachtenden al snel met hun handen in hun schoot. Is er bij de vestiging een plek om even te zitten, of iets wat ongeveer even lang leuk is? In een heuvelachtige wijk moet je ook nagaan of alles te voet bereikbaar is. Tien minuten lopen voelt bergop heel anders dan op vlak terrein.

Toeristen gaan vaak blind af op de looptijd in hun kaartapp en raken dan halverwege een helling buiten adem. Plan je een route in Google Maps, kijk dan ook even in Street View hoe steil het is. Als je de hoogteverschillen vooraf kent, is het makkelijker om tegen oudere reisgenoten te zeggen: 'Dit stuk nemen we de trein.' Een beetje voorbereiding houdt de sfeer van de dag goed.

In een heuvelachtige stad hoort ook de keuze van je schoenen bij de planning. Volgens Street Kart draag je tijdens de tour het best dichte schoenen (bij voorkeur sneakers) en geen open schoenen of hakken. Wil je vóór of na de rit hellingen of stenen trappen lopen, trek die schoenen dan meteen bij vertrek aan, zodat je onderweg niet hoeft te wisselen. Neem ook zo weinig mogelijk bagage mee. De kluisjes in de vestigingen zijn bedoeld voor kleine spullen en niet geschikt voor grote bagage zoals een koffer. Geen enkele vestiging heeft een parkeerplaats, dus je gaat er met het openbaar vervoer naartoe. Laat grote bagage in je hotel achter en trek met lichte bepakking de heuvelachtige stad in.

Shibuya en Shibuya Annex: een combinatie die op de bodem van het dal begint

De vestigingen Shibuya en Shibuya Annex liggen vrijwel op dezelfde plek. Welke je ook kiest, voor wat je in de buurt doet maakt het niet uit.

In Shibuya raad ik aan om de stad vóór de rit eerst van boven te bekijken. Shibuya Scramble Square ligt op ongeveer 10 minuten lopen van de vestiging. Op de bovenste verdiepingen zit het uitkijkpunt Shibuya Sky. Van daaruit zie je goed dat Shibuya in een dal ligt. Het station vormt de bodem en de wijken eromheen lopen geleidelijk op, als een soort kom.

Neem je dat beeld in je hoofd mee op de tour, dan worden de hellingen op de route één doorlopende lijn: 'Dat is die helling die ik net zag.' Als bezienswaardigheden op de route van de vestiging Shibuya worden onder meer genoemd: de zelkovalaan van Omotesando, Takeshita-dori in Harajuku, het Meiji-heiligdom en het Yoyogipark, en de omgeving van de NHK Hall. Welke plekken je in welke volgorde passeert, hangt wel af van de tour op die dag. Wil je een bepaalde plek zien, kijk dan vooraf op de officiële website. De zelkova's van Omotesando zijn per seizoen anders groen of anders gekleurd, dus dezelfde straat ziet er in elke periode anders uit.

Kun je iets plannen in de late middag, dan kun je de zonsondergang bekijken vanaf Shibuya Sky en daarna met de kart de donkere stad in rijden. Op de bodem van het dal dat je vanaf het uitkijkpunt zag, rijd je nu zelf tussen de lichtjes. Het zal aanvoelen als een andere stad dan overdag.

Voor reisgenoten die niet meerijden, is een complex als Shibuya Hikarie (10 minuten lopen) handig, met winkels en restaurants onder één dak. Ze hoeven dan niet steeds heuvel op en af, maar kunnen binnen hun tijd doorbrengen. Dat scheelt veel. Gaan jullie naar Shibuya Sky, dan kunnen de niet-rijders het uitkijkpunt bezoeken terwijl de anderen op tour zijn. Na afloop laat je elkaar het uitzicht van boven en dat van beneden zien. Eén stad, vanaf twee hoogtes.

Wil je na de tour naar het Meiji-heiligdom, dan is dat ongeveer 20 minuten lopen vanaf de vestiging. Het is een heilig bos midden in de stad, en zelf merk ik dat de lucht koeler aanvoelt zodra je erin loopt. Met het terrein van het heiligdom erbij loop je wel een flink stuk. Heb je reisgenoten met een minder goede conditie, neem dan bijvoorbeeld de trein naar station Harajuku en loop minder, dan is het voor iedereen makkelijker. Zie je dat mensen moe worden, ga dan niet nog verder, maar sluit af met een maaltijd rond station Shibuya. Ook dat is een prima keuze.

Shinagawa: stenen trappen en hoger gelegen wijken, kijken van boven en van onder

Kita-Shinagawa, waar de vestiging Shinagawa ligt, is een gebied waar laag en hoog gelegen delen direct naast elkaar liggen.

Het Shinagawa-heiligdom, op ongeveer 5 minuten lopen van de vestiging, ligt boven aan een stenen trap vanaf de straat. Het is een van de 'Tien Heiligdommen van Tokio', en op het terrein staat een fujizuka, een kleine heuvel in de vorm van de berg Fuji. Wie die beklimt, ziet de stad van iets hoger.

In een groep met verschillende conditie hoeft niet iedereen de trap op. Wie kan, gaat naar boven en de rest wacht onder de torii-poort. Zo deel je het hoogteverschil toch als ervaring. Tree voor tree omhoog, terwijl je elkaar in het Japans 'yukkuri de ii yo' (doe maar rustig aan) toeroept: juist zulke momenten blijven als mooie reisherinnering hangen.

Voor reisgenoten voor wie de trap te zwaar is, kun je ook naar de Honsen-ji gaan, op ongeveer 10 minuten lopen. Deze tempel is een van de 'Zes Jizo's van Edo' en heeft een grote tempelklok die als materieel cultureel erfgoed van Tokio is aangemerkt.

Als hoogtepunten op de route van de vestiging Shinagawa worden onder meer genoemd: de wijk Takanawa, de omgeving van Shibaura en Tamachi, de Rainbow Bridge vanaf de kant van Shinagawa en de Tokyo Tower in de verte. Takanawa is een hoger gelegen wijk met historische tempels en ambassades, en hier ligt ook de Sengaku-ji met de graven van de 47 ronin van Ako. Shibaura en Tamachi zijn juist een stuk vlakker, met kantoortorens en uitzicht op de baai. Van de hoger gelegen wijken naar de baai: met het terrein verandert ook het karakter van het uitzicht volledig. Vanuit de lage kart kijk je omhoog naar de gebouwen op de heuvel, en bij de baai gaat de lucht ineens wijd open. Dat contrast is volgens mij het mooiste van rijden in Shinagawa.

Als uitvalsbasis voor de wachtenden zijn atre Shinagawa, direct verbonden met station Shinagawa, en de winkels en restaurants van Shinagawa Intercity handig. Station Shinagawa ligt op ongeveer 10 minuten lopen van de vestiging en is een groot station waar ook de shinkansen stopt. Je kunt de tour dus ook inplannen op een reisdag.

Wil je na de tour nog verder, ga dan naar Tennozu Isle (20 minuten lopen). In dit vlakke gebied langs de kanalen vind je cafés en kunstgalerieën. Na het rijden door het heuvelachtige Shinagawa rustig over een vlak pad langs het water wandelen: een passende afsluiter voor een lichaam dat warm is geworden van al het op en af. De Sengaku-ji is ook ongeveer 20 minuten lopen, maar die ligt aan de hoge kant van Takanawa. Dat is dus een optie voor wie na de rit nog een helling wil nemen.

Akihabara: een kathedraal op de heuvel en een vlakke elektronicawijk

De vestigingen Akihabara 1 en Akihabara 2 liggen ook vrijwel op dezelfde plek. De elektronicawijk zelf is redelijk vlak, maar iets naar het westen verandert het terrein.

Als bezienswaardigheden rond de route van de vestiging Akihabara worden onder meer genoemd: de studentenwijk Ochanomizu met haar vele universiteiten en de Nikolai-do (een orthodoxe kathedraal), het Kanda Myojin-heiligdom dat bekendstaat als beschermheiligdom van heel Edo, het rode bakstenen Marunouchi-gebouw van station Tokyo, en Ginza. Ochanomizu ligt op een plateau. Kijk je vanaf laag naar de koepel van de Nikolai-do, dan steekt die scherp af tegen de lucht. Daarna het statige stationsgebouw van Tokyo, de klokkentoren van Ginza: van de wijk op het plateau naar de vlakke kantoorwijk en vervolgens de winkelwijk. Het uitzicht verandert scène na scène.

Bezoek je vóór de rit het Kanda Myojin-heiligdom (10 minuten lopen), dan weet je tijdens de route waar je bent: 'Daar ergens ligt het heiligdom van net.'

Voor reisgenoten die niet meerijden, is het Uenopark (5 minuten met de trein) een optie. Daar vind je het Nationaal Museum van Tokio, het Nationaal Museum voor Westerse Kunst en de dierentuin van Ueno, dus de tijd van de tour is er goed te vullen. Wie liever in een café uitrust, vindt op 2 à 3 minuten lopen van de vestiging verschillende ketencafés.

Neem na de tour de trein naar station Tokyo (5 minuten). Op de route keek je vanaf laag naar het rode bakstenen stationsgebouw; bekijk het nu recht van voren vanaf de Marunouchi-kant. Hetzelfde gebouw ziet er heel anders uit, afhankelijk van waar je staat. Het Marunouchi-stationsgebouw werd in 1914 (Taisho 3) geopend, is aangemerkt als belangrijk cultureel erfgoed en werd in 2012 in oude staat hersteld. De gevel, teruggebracht naar hoe die ruim honderd jaar geleden was, lijkt veel breder dan toen je er vanuit de kart naar opkeek. Omdat je je hier vooral met de trein verplaatst, is dit gebied makkelijk in te plannen, ook als er reisgenoten bij zijn voor wie hellingen lopen zwaar is.

Wat Street Kart aantrekkelijk maakt: gezien vanuit een groep met verschillende leeftijden

We hebben per gebied bekeken wat je vóór en na de rit kunt doen. Tot slot zetten we de kenmerken van Street Kart op een rij die groepsreizigers vóór het boeken moeten weten.

Ten eerste rijd je de route van de vestiging achter een opgeleide gids aan. De deelnemers volgen de gids. Persoonlijk vind ik dat je je juist daardoor in een onbekende stad beter op het stuur en het uitzicht kunt richten, omdat je de route aan de gids kunt overlaten.

Dan de taal. De uitleg op de dag van de tour is in principe in het Engels. Uitleg in het Japans of andere talen hangt af van de medewerkers op die dag en is dus niet gegarandeerd. Gaat er iemand mee die niet zo goed Engels spreekt, neem dan vooraf contact op via de officiële website.

De website is beschikbaar in 22 talen. Lees de deelnamevoorwaarden en aandachtspunten op de site door voordat je boekt.

In Tokio zijn er vestigingen in onder meer Shibuya, Shinagawa, Akihabara en Tokyo Bay (Shinkiba), en het uitzicht verschilt sterk per gebied. Wil je zoals in dit artikel genieten van hellingen en hoger gelegen wijken, kies dan Shibuya, Shinagawa of Akihabara. Trekt het open uitzicht over de baai je meer, dan is Shinkiba iets voor jou. Een gebied kiezen dat past bij je smaak en je andere plannen, is deel van het plezier.

Is er in de groep iemand die het voor het eerst doet en een beetje zenuwachtig is, dan kunnen de gepubliceerde cijfers helpen bij het gesprek: per november 2023 zijn er in totaal meer dan 150.000 tours gereden met in totaal meer dan 1,34 miljoen klanten.

Wat je als groep vóór het boeken moet afspreken

Wil je een dag waarop je echt van het uitzicht op de hellingen geniet, bespreek dan vóór het boeken drie dingen. Wie rijdt er mee? Waar zijn de mensen die niet meerijden in die tijd? En hoeveel lopen jullie vóór en na de rit? Zijn die drie vragen beantwoord, dan zie je vanzelf welke vestiging het beste past.

Spreek ook meteen af wat je doet als het weer omslaat, dan raak je niet in paniek. Bij lichte tot matige regen gaat de tour van Street Kart gewoon door en krijg je een regenjas. Bij zware regen of een tyfoon wordt de tour afgelast en kies je tussen een verkorte tour, een andere datum of annuleren. Houd je één plek achter de hand waar je binnen kunt zijn, zoals een uitkijkpunt of museum, dan valt de dag voor de groep niet halverwege stil als de plannen veranderen.

Controleer de deelnamevoorwaarden ruim op tijd voor iedereen. In het weekend raakt het snel vol, dus boek vroeg zodra jullie data vastliggen. De prijs hangt af van de periode en het tijdstip. Kijk voor details op de officiële website (kart.st). Boeken kan via Facebook, LINE en e-mail; de contactgegevens staan op de officiële website.

Het dal waar je van bovenaf op neerkeek, zie je nu van onderaf. De lucht die bovenaan de helling openging, laat je later aan je reisgenoten zien. De hoogte van Tokio ontdek je niet op de kaart, maar vanuit de lage kijkhoek achter het stuur. Bovenaan die helling wacht jouw stuk lucht.


Dit artikel is oorspronkelijk in het Japans geschreven en met behulp van AI vertaald. Sommige formuleringen kunnen daardoor onnatuurlijk overkomen; wij danken u voor uw begrip. Raadpleeg voor de meest nauwkeurige en actuele informatie de officiële website kart.st.


Street Kart heeft op geen enkele wijze een band met Nintendo of de Mario Kart-serie. Wij bieden geen kostuums van Nintendo-personages aan, en dergelijke kostuums mogen tijdens de tours ook niet worden gedragen als deelnemers ze zelf meebrengen.